Hardlopersverhalen

Dit was London Marathon 2026 volgens hardlopers zoals jij

15 juni 2026 | 8 min. lezen Door Brooks Staff

Londen is een van de Abbott World Marathon Majors: acht van de grootste en meest prestigieuze marathons ter wereld.

Net als bij alle majors is Londen een grote en drukke marathon, met een mix van elitelopers, clublopers, toegewijde amateurs en marathonlopers die voor het eerst de uitdaging aangaan. In 2026 werd er het record gevestigd voor het grootste aantal finishers in een marathon, met 59.830 lopers die de finishlijn passeerden. Een deel van wat Londen zo speciaal maakt, is het aantal hardlopers dat voor het goede doel meedoet: het is het grootste jaarlijkse eendaagse fondsenwervingsevenement ter wereld. Dit jaar haalden hardlopers meer dan £90 miljoen op.

Een recordbrekende race

En natuurlijk was er dit jaar iets extra speciaals aan Londen, omdat het wereldrecord op de marathon werd verbroken. Sabastian Sawe was de winnaar en werd de eerste persoon die officieel een marathon onder de 2 uur liep: hij passeerde de finishlijn in 1:59:30 en verpulverde daarmee het vorige wereldrecord van 2:00:35.

Sterker nog, de eerste drie hardlopers braken allemaal het vorige wereldrecord. Yomif Kejelcha, de nummer twee, liep de marathon in 1:59:41 en Jacob Kiplimo werd derde met 2:00:28. En bij de vrouwen verbrak Tigst Assefa haar eigen wereldrecord en liep 2:15:41.

Het was dus al met al een historische dag. Maar hoe verging het hardlopers zoals jij tijdens de race? We spraken na de race met drie van onze Brooks-influencers, Emily Shane, Lauren Green en Stien Edlund, om alle emoties van het hardlopen van een van de grootste marathons ter wereld vast te leggen. Dit is was hun race-ervaring.

Voorbereiden op de dag van de race

Als je ooit een marathon hebt gelopen, zul je weten dat er een hoop voorbereiding bij komt kijken. Het is niet alleen de training. Je moet ook rekening houden met voeding, uitrusting en logistiek voor de racedag – en er zijn altijd wel dingen die je vergeet.

De marathon van Londen vindt elk jaar in april plaats en het weer is berucht wisselvallig. Sommige jaren is het bloedheet, terwijl het andere jaren waait en regent. Het was dit jaar een warme dag en dat was een van de dingen waar Emily zich vóór de racedag zorgen over maakte: “Na de hele winter getraind te hebben, was ik het meest zenuwachtig over de hitte, omdat het een van de weinige dingen is waar je geen controle over hebt! Uiteindelijk viel het toch mee, veel water en ‘douches’ langs het parcours maakten het zoveel draaglijker!”

Voor Lauren was het het onbekende wat haar zenuwachtig maakte. De meeste hardlopers komen tijdens hun trainingsblok tot rond de 30 km en bewaren die laatste paar kilometers voor de racedag. Lauren zei: “Voor de race was ik het meest zenuwachtig voor het onbekende. Zal ik op deze dag 42,2 km kunnen rennen? Wat gebeurt er als het te heet is? Zal ik een klap krijgen van de man met de hamer?” Spoileralert: Ze was inderdaad in staat om 42,2 km te hardlopen en we denken dat het niet haar laatste keer zal zijn…

Stien maakte zich ook zorgen over het halen van de volledige afstand, nadat ze tijdens haar laatste trainingsweek verkouden was geworden: “Ik was de hele week al een beetje ziek door een verkoudheid, dus ik maakte me vooral zorgen over de afstand en of mijn lichaam het zou volhouden.” Ze was ook gestrest over de logistiek bij de startlijn. Omdat het zo'n grote marathon is, zijn er veel hardlopers onderweg naar de startvakken en de tassenafgifte en staan er lange rijen voor de toiletten, zoals ze het zelf zegt: “Ik was ook een beetje gestrest over op tijd in mijn startvak komen en de wachtrijen bij de toiletten. Gelukkig liep alles goed af, hoewel de rij voor de toiletten bij de start erg lang was. Gelukkig liet een aardige vrouw me voorgaan, omdat ik op het punt stond mijn start te missen.”

De racedagstrategie

Zodra het startschot klinkt en de race begint, verdwijnen de zenuwen van de startlijn en is het tijd voor de ereronde. Er waren onderweg ups en downs voor al onze hardlopers, maar de truc is om een strategie te hebben om ermee om te gaan. We vroegen hen:

Hoe ging je om met de mentale dip toen het rustig of zwaar werd?

Emily en Stien gebruikten dezelfde techniek om de race op te splitsen in kleinere stukken. 42,2 km is een groot getal en kan overweldigend zijn om aan te denken, maar als je in plaats daarvan aan kleinere mijlpalen denkt, kan het mentaal veel makkelijker zijn om mee om te gaan.

Emily: “Ik deel de afstand altijd op in mijn hoofd, dus ik denk nooit aan de volledige afstand en focus me in plaats daarvan op kleinere mijlpalen (bijv. bij 30 kilometer, denk ik niet aan de resterende 12 km, maar aan twee keer 5 km, en dan nog een laatste stukje van 2 km). Dat maakt dat het voelt als een reeks kleinere races, wat mentaal makkelijker door te komen is. En zodra je een mijlpaal bereikt, krijg je ook een beetje een boost!”

Stien: “Ik heb de race opgedeeld in kleinere segmenten. Vanaf ongeveer 30K wordt het meestal zwaar, maar toen telde ik af naar 32K omdat ik wist dat er vanaf daar nog maar 10K over is, en dat voelt behapbaar.”

En voor Lauren draaide alles om de kracht van positief denken. Als je merkt dat je in een negatieve gemoedstoestand raakt, denk dan aan waarom je meedoet aan de race: “Ik vervang alle negatieve gedachten door positieve! Als ik denk dat ik het niet kan, herinner ik mezelf eraan dat ik het WEL kan! Als ik denk dat het te moeilijk is, herinner ik mezelf eraan dat ik moeilijke dingen kan doen! Ik herinner mezelf aan mijn WAAROM! Ik stel me voor hoe ik me zal voelen als ik over de finish kom. Ik zeg tegen mezelf dat pijn tijdelijk is, maar trots voor altijd duurt.”

Een geweldige tip is om je mantra of je waarom op je hand te schrijven. Als het dan lastig wordt, hoef je alleen maar naar beneden te kijken voor een herinnering.

Voeding is een andere belangrijke factor bij een race zo lang als een marathon. We vroegen:

Wat was je voedingsplan en heb je je eraan gehouden?

Voor Stien was dit een belangrijk onderdeel van het opdelen van de race in kleinere stukken. Zij zegt: “Ik nam om de 6 km een gel, dus ik was altijd gefocust op het bereiken van de volgende.”

En voor Lauren geldt: oefening baart kunst. Zij weet dat het belangrijk is dat je op de dag van de race niets aan het toeval overlaat en ze zei: “Ik heb mijn voedingsplan tijdens mijn hele trainingsblok geoefend, zodat ik wist dat mijn maag getraind was om deze hoeveelheid te verteren. Dit gaf me het vertrouwen om gedurende de hele tijd te blijven bijtanken en niet te wachten tot het te laat was!”

De steun van het publiek in zich opnemen

De marathon van Londen is legendarisch vanwege de supporters die over de volledige 42,2 km langs de kant staan, soms wel 10 rijen dik op drukke plekken zoals Tower Bridge. Sterker nog, Tower Bridge was voor zowel Lauren als Stien de meest onvergetelijke plek op het parcours:

Lauren: “Niets bereidt je voor op hoe het voelt als je eroverheen rent! De sfeer is absoluut elektrisch, je voelt elk soort emotie tegelijkertijd. Het is gewoon geweldig!”

Stien: “Ik had deze plek elk jaar online gezien en deze zomer liep ik er rond terwijl ik me voorstelde hoe het zou zijn om er een marathon over te rennen. Dat was de droom. Het voelde surrealistisch om het echt te mee te maken tijdens de race.”

Voor Emily was het een onverwachter onderdeel van het parcours dat onvergetelijk was. Canary Wharf is lastig voor veel hardlopers. Ze hebben er dan al bijna 30 km op zitten en dat is het punt waar velen de man met de hamer tegenkomen. Bovendien zijn de toeschouwers vaak dunner gezaaid dan op andere delen van het parcours. Maar Emily had een totaal andere ervaring: “Iedereen vertelde me dat Canary Wharf een zwaar onderdeel van het parcours was, maar ik vond het eigenlijk heel erg leuk. De energie was geweldig en het publiek was zo goed. Ik herinner me dat nog heel goed, omdat ik verwachtte dat ik er moeite mee zou hebben, maar uiteindelijk heb ik me prima vermaakt!”

Na de race mag het gevierd worden

De supporters moedigen je elke stap van de weg aan tot je bij de finishlijn bent. Maar hoe vier je het als je die eenmaal bereikt hebt? Voor Lauren is de finishlijn een van de beste aspecten van de hele race. Zij zegt:

“De finishlijn van de marathon is de meest ongelooflijke plek ter wereld. We hebben allemaal onze eigen redenen waarom we die 42,2 km willen halen en zien dat het lukt, dat maakt me altijd emotioneel. Ik klets bij de finish graag met andere hardlopers over hun race. Mijn moeder en mijn dochter stonden bij de finish op mij te wachten. Dit hield me ook op de been, wetende dat ik ze aan het eind kon zien en ze kon omhelzen.”

Daarna, na de race, draaide alles om herstel en bijtanken. Emily vierde het met chocolademelk, een bad en een enorme pizza, terwijl Lauren koos voor een burger met friet en terugblikte op wat ze zojuist had bereikt: “Ik heb de hoogtepunten bekeken, met het verbreken van het wereldrecord, en ik was verbaasd dat ik op diezelfde dag daar was. Ik ontspande en herinnerde mezelf eraan dat ik zojuist iets ongelooflijks had gepresteerd.”

Tips voor andere hardlopers

Nu ze het zelf hebben gedaan, welk advies zouden onze hardlopers geven aan iedereen die volgend jaar meedoet aan de marathon van Londen (of aan een andere marathon)?

Beste praktische hack voor de start?

Emily, Lauren en Stien hebben bijna hetzelfde advies voor hardlopers die willen meedoen aan de marathon in Londen: zorg dat je er vroeg bent, ga in de rij staan voor het toilet en neem een extra laagje mee om warm te blijven!

Emily: “Geef jezelf meer tijd dan je denkt nodig te hebben om bij de start te komen en je startvak te vinden. Er is niets ergers dan je haasten en jezelf meer stress bezorgen! Dan heb je nog tijd om naar de wc te gaan, want ik garandeer je dat je een zenuwplasje moet doen voordat je begint. Neem trouwens je eigen wc-rol mee. Daar ben je me later nog dankbaar voor.”

Lauren: “Wees vroeg bij de startlijn, geef jezelf ruim de tijd om er te komen en je tas af te geven. In mijn tas die ik afgeef, stopte ik een warm trainingspak, slippers, een blikje cola, een powerbank, een zakje zoute chips, vochtige doekjes. Neem de tijd om zo vaak als nodig naar de mobiele toiletten te gaan, neem snacks mee om je energieniveau op peil te houden, draag een oude hoodie om warm te blijven en doe deze in de zakken voor het goede doel voordat je van start gaat.”

Stien: “Draag een goedkope of oude trui die je vlak voor de start weg kunt gooien om warm te blijven en zorg dat je vroeg aankomt zodat je genoeg tijd hebt om naar het toilet te gaan zonder dat je je opgejaagd voelt.”

Als je één tip voor de horlogestrategie aan beginners zou kunnen geven, wat zou die dan zijn?

Gps is niet altijd even betrouwbaar en hapert vaak tijdens een grote marathon in de stad. Dus vroegen we onze hardlopers naar tips om hiermee om te gaan, of ze nu hardlopen voor een PR of gewoon voor de lol:

Emily: “Ik ben een grote fan van de combinatie van hardlopen en wandelen (jeffing), dus als je van plan bent om dat te doen, zorg er dan voor dat het klaarstaat op je horloge vóór de dag van de race en houd je vervolgens aan je plan! Het is zo makkelijk op de dag zelf om je bij de start te laten meeslepen en wandelpauzes over te slaan, maar als dit de manier is waarop je getraind hebt, heb er dan vertrouwen in.”

Lauren: “Gebruik je gemiddelde tempo in plaats van het huidige tempo, want je gps kan het mis hebben. Je gemiddelde tempo vertelt je je algehele tempo, wat je een veel beter idee geeft van waar je bent.”

Stien: “Begin niet te snel en vertrouw niet te veel op je horloge. Je hartslag zal waarschijnlijk hoger zijn door stress, opwinding of cafeïne en je tempometingen zijn niet altijd nauwkeurig. Voor je eerste marathon zou ik aanraden om op gevoel te hardlopen en je de eerste helft wat in te houden. Als je het gevoel hebt dat je sneller kunt, dan ben je goed bezig en kun je in de tweede helft wat meer tempo maken.”

Op welke schoenen heb je hardgelopen?

En, natuurlijk, de allerbelangrijkste vraag voor onze Brooks-hardlopers: welke beproefde schoenen droegen zij op de dag van de marathon?

Emily: “Brooks Ghost 17!”

Lauren: “Ik heb op de neongroene en blauwe Hyperion Elite 5 gelopen en ze voelden geweldig!”

Een ongelooflijke ervaring

We kunnen wel zeggen dat onze hardlopers tijdens de marathon van Londen een geweldige ervaring hadden. Als je je hebt ingeschreven voor de loting voor volgend jaar, een startbewijs hebt aangevraagd als inzamelingsactie voor een goed doel of mikt op een kwalificatietijd op basis van leeftijd, dan wensen we je veel succes! Als je een plek weet te bemachtigen, dan zal het zeker een dag zijn die je niet zult vergeten, zoals onze hardlopers hebben laten zien.